Donations

Κυρίες και Κύριοι,

Στην Αθήνα, σε ολόκληρη την Ελλάδα, βιώνουμε κάθε χρόνο τέτοια εποχή, ένα ολοένα και μεγαλύτερο πλήθος αφιερωμάτων και εκδηλώσεων για το Ολοκαύτωμα. Επίσημοι φορείς της Πολιτείας και των Δήμων, Σύλλογοι, Οργανώσεις, Βιβλιοθήκες, Μουσεία, Σχολεία, Εκδοτικοί οίκοι, παρεμβαίνουν ηχηρά στην συλλογική προσπάθεια για το σεβασμό και τη διατήρηση της Μνήμης του Ολοκαυτώματος. Και αυτό είναι πραγματικά σημαντικό και συγκινητικό.

Αξιοσημείωτη είναι ταυτόχρονα και η στροφή που επιχειρείται στην ποιότητα του μηνύματος για το Ολοκαύτωμα, η αμφισβήτηση ή/και η εγκατάλειψη παγιωμένων απόψεων, η έρευνα και η τεκμηρίωση μιας διαφορετικής αλήθειας, ο φωτισμός νέων και άβολων πτυχών για το τι και πως συνέβη στην Ευρώπη ολόκληρη και στην Ελλάδα, η απόδοση στην πραγματική τους διάσταση των εξαιρέσεων όσων βοήθησαν, ανθρώπων και θεσμών, που επί πολλά χρόνια χρησιμοποιήθηκαν στρεβλά στην κατασκευή κανόνα για να θολώσουν οι συλλογικές και προσωπικές ευθύνες.

Κάτι σίγουρα αλλάζει, αλλάζει προς το καλύτερο και αυτό είναι ελπιδοφόρο.

Διαχέεται όμως το μήνυμα στην Κοινωνία ευρύτερα;

4 στους 10 πολίτες στη χώρα αξιολογούν το Ολοκαύτωμα από ουδέτερη έως θετική εξέλιξη και συμφωνούν ότι πρέπει να αφήσουμε πίσω τη μνήμη της εξόντωσης. Πάνω από μισοί πιστεύουν ότι οι Εβραίοι εκμεταλλευόμαστε το Ολοκαύτωμα για να βελτιώνουμε την αντιμετώπισή μας από το πολιτικό και οικονομικό στερέωμα. 1 στους 3 θεωρούν ότι προκαλέσαμε οι ίδιοι την τύχη μας με τις πράξεις μας και γι’ αυτό υπήρξαμε μαζικά θύματα του Ολοκαυτώματος. Αυτά στην Ελλάδα του 2017, σύμφωνα με την έρευνα του ΠΑΜΑΚ.
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο απόψεων, κινούνται με άνεση αναγνωρίσιμοι κλασσικοί του αντισημιτισμού, επώνυμοι και ανώνυμοι ρατσιστές, νεοναζιστές, ξενόφοβοι, μισαλλόδοξοι, ομοφοβικοί.

Οι πιο επικίνδυνοι, οι πονηροί και θρασύδειλοι κρατούν πένα και πληκτρολόγιο. Εκμεταλλεύονται τη λεπτή ισορροπία του νομικού μας συστήματος. Από τη μια οι κολάσιμες ποινικά ενέργειες υποκίνησης και προτροπής σε πράξεις που προκαλούν διακρίσεις, μίσος ή βία. Από την άλλη η συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία λόγου και έκφρασης.

Οι πιο θαρραλέοι, άλλοτε από άγνοια άλλοτε απόλυτα συνειδητά άμεσα ή έμμεσα υποκινούμενοι, τολμούν και βεβηλώνουν μνημεία, ξεσπούν σε τοίχους με επικίνδυνα συνθήματα και σύμβολα που προσβάλλουν, αφήνουν τη στάμπα τους στις συναγωγές και τα νεκροταφεία μας.

Όλοι επενδύουν στην ανοχή των υπεύθυνων αρχών. Ανοχή που γίνεται συνήθεια και εξελίσσεται σε ανομία. Αξιολογείται ότι τα φαινόμενα αφορούν στους Εβραίους, στους λίγους σε αυτούς που οι ενέργειες εναντίον τους δεν ευαισθητοποιούν την κοινή γνώμη. Γιατί να συλλάβουμε, γιατί να ασκήσουμε αυτεπάγγελτη δίωξη;
Σε μια εποχή που κάθε φωτογραφία, άρθρο και σκίτσο κυκλοφορούν αβίαστα στο διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, και αφαιρούν το επιχείρημα «δεν υπέπεσε στην αντίληψή μας».

Και έτσι αφήνονται να προκαλούν, να ξεβράζουν τα χειρότερα ανθρώπινα ένστικτα, να σπέρνουν μίσος, να τρομοκρατούν με στόχο συλλογικό ή και προσωπικό. Τα παραδείγματα είναι πολλά, είναι γνωστά, και όχι μόνο σε εμάς.

Από το βήμα αυτό, κάνω μια έκκληση: Πολιτειακοί, Πολιτικοί, τοπικοί και περιφερειακοί μας ηγέτες, βουλευτές, Θρησκευτικοί ταγοί, λειτουργοί της Δικαιοσύνης, στελέχη στις διωκτικές αρχές, υπεύθυνοι σε φορείς της Παιδείας, της Τέχνης, του Πολιτισμού, των Επιστημών. Ας μην κάνουμε το γνωστό και ιστορικά με τραγικό τρόπο επιβεβαιωμένο λάθος: Κάθε ενέργεια ρητορική ή βίαιη εναντίον ημών των Εβραίων, κάθε βεβήλωση των Μνημείων μας, κάθε προσβολή και απαξίωση του Ολοκαυτώματος δεν είναι μόνον αντισημιτισμός, δεν είναι αποκλειστικά δική μας υπόθεση. Είναι υπόθεση που διευκολύνει ως καλός αγωγός τη διάκριση με βάση το χρώμα, την καταγωγή, τη θρησκεία, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, που στοχοποιεί τη διαφορετικότητα και που την επόμενη μέρα θα έχει θύματα και σε άλλες μειονότητες. Μην έχετε καμία αμφιβολία πως ότι ξεκινάει με τους Εβραίους ποτέ δεν τελειώνει στους Εβραίους.

Το 2016 η Διεθνής Συμμαχία για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος, στην οποία είναι μέλος και η Ελλάδα, υιοθέτησε τον ορισμό του αντισημιτισμού. Κάποιες χώρες της Ευρώπης, τον έχουν εντάξει ήδη στο νομικό τους σύστημα και σήμερα διαπιστώνουν ότι έχει βοηθήσει στην κατεύθυνση της σαφήνειας του νομικού τους οπλοστασίου για την προστασία κή στάθε μειονότητας, όχι μόνο των Εβραίων.

Δεύτερη Έκκληση: Ας γίνει και στην Ελλάδα, κι ας γίνει τώρα. Τώρα που πυκνώνουν φωνές που με αφορμή το Ολοκαύτωμα αναγνωρίζουν την ανάγκη η Κοινωνία μας να γίνει πιο ανεκτική και χωρίς αποκλεισμούς. Για να αποτινάξουμε την προσβλητική πρωτιά της χώρας με το υψηλότερο ποσοστό αντισημιτικών στερεοτύπων.
Θα είναι αυτή η καλύτερη απόδοση τιμής στα θύματα του Ολοκαυτώματος και το πιο μεστό μνημόσυνο όταν κανείς τους πια δεν θα μπορεί να τείνει το μπράτσο με τον χαραγμένο αριθμό, για να μας δείξει πως μπορεί να εξελιχθεί η ανοχή στην κατάπτωση των ανθρώπινων αξιών.

Ευχαριστώ