Donations

mpeneΗ Αδελφότητα του Μπενέ Μπερίθ Αθήνας είναι ένας οργανισμός μέλος του Διεθνούς Μπενέ Μπερίθ και κατ’ επέκταση του Μπενέ Μπερίθ Ευρώπης.

Ιδρύθηκε στην Ελλάδα το 1924 και ήδη έχει 86 χρόνια δημιουργικής προσφοράς στην Εβραϊκή Κοινότητα της Ελλάδας, έχοντας συμβάλλει σημαντικά στην επίτευξη των στόχων του που είναι μεταξύ άλλων, η διατήρηση της Εβραϊκής ταυτότητας, της πολιτισμικής και θρησκευτικής κληρονομιάς, η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η φιλανθρωπία.

Παράλληλα, στο μέτρο των δυνατοτήτων του, έχει βοηθήσει στον αγώνα της παγκόσμιας Αδελφότητας που έχει σαν στόχο τον αγώνα κατά του αντισημιτισμού, του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, την υπεράσπιση κάθε Εβραίου παντού στον κόσμο και στο Ισραήλ, την ανθρωπιστική βοήθεια για τους άπορους και τη δράση για την ανάπτυξη της εβραϊκής ταυτότητας, του πολιτισμού και της εβραϊκής κληρονομιάς.

Το B’nai B’rith Ευρώπης εκπροσωπείται σε 28 χώρες σε ολόκληρη την Ευρώπη, με χιλιάδες μέλη.

Eκπροσωπείται ακόμη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο, στα Ηνωμένα Έθνη στη Γενεύη, καθώς και στην UNESCO στο Παρίσι, όπου μέλη του παρακολουθούν ανελλιπώς τις εξελίξεις και φροντίζουν, με αποφασιστικές πολλές φορές παρεμβάσεις, για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του Εβραϊσμού.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΗΣ ΤΟΥ ΜΠΕΝΕ ΜΠΕΡΙΘ

Στις αρχές του 19ου αιώνα, τα πρώτα μεγάλα κύματα μεταναστών, φτάνουν στις ΗΠΑ κυρίως από την Ευρώπη. Οι Εβραίοι της κεντρικής Ευρώπης, αν και ζουν χωρίς τους περιορισμούς των γκέτο, νοιώθουν ακόμη στιγματισμένοι από τις διακρίσεις, στην κοινωνική, πολιτιστική και οικονομική ζωή. Στην Ρωσική αυτοκρατορία η κατάσταση είναι ακόμη πιο δυσάρεστη, γιατί εκεί κυριαρχεί ο φανατικός διασκορπισμός τους, που οδηγεί σε λεηλασίες και στα πογκρόμ (δηλ. σε λαϊκό κίνημα κατά των Εβραίων) διατηρώντας έτσι ένα κλίμα διαρκούς τρομοκρατίας.

Σε αυτή την σκοτεινή εικόνα, η Αμερική φαντάζει σαν ένα λιμάνι ελευθερίας για όλους, που οδηγεί σε μια καλύτερη ζωή. Κάθε χρόνο, χιλιάδες Εβραίοι περνούν την μεγάλη πύλη – την Νέα Υόρκη – χωρίς να έχουν την παραμικρή ιδέα, του τι τους περιμένει. Αυτό που βρίσκουν εκεί δεν είναι καθόλου ο παράδεισος που είχαν ονειρευτεί. Οι περισσότεροι από αυτούς, απογυμνωμένοι εντελώς, υποχρεώνονται να αρκούνται σε εργασίες επίπονες για να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα.

Χαμένοι σε ένα χαώδη κόσμο, συναναστρέφονται ανθρώπους από διαφορετικές χώρες που μιλούν όλες τις γλώσσες. Δεν έχουν ούτε την ευκαιρία, ούτε τα μέσα για να διατηρήσουν τους δεσμούς τους με τον Εβραϊσμό. Οι κοινοτικοί οργανισμοί είναι ανύπαρκτοι η στοιχειώδεις – που και που, κάποιες προσωρινές συναγωγές και τίποτε άλλο. Με λίγα λόγια, ήταν όλοι στο έλεος της αργής, αλλά σίγουρης απώλειας της Εβραϊκής τους ταυτότητας και της ολοκληρωτικής αφομοίωσης.

Όπως κάθε φορά που ο Εβραϊσμός βρέθηκε στην άκρη του γκρεμού, έτσι και τότε, υπήρξαν άνθρωποι με οράματα και με καρδιά, για να σκύψουν πάνω σε αυτό το πρόβλημα. Στις 13 Οκτωβρίου 1843, στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου στην ανατολική πλευρά του Μανχάταν, συγκεντρώθηκαν 12 μετανάστες από την Γερμανία, και με πρωτοβουλία του Χένρι Τζόουνς έβαλαν τις βάσεις της οργάνωσης, που έμελλε να γίνει η μεγαλύτερη Εβραϊκή κοινωνική οργάνωση του κόσμου.

Η τάξη του ΜΠΕΝΕ-ΜΠΕΡΙΘ είχε γεννηθεί.

Τα ιδανικά και οι σκοποί της τάξης του Μπενέ-Μπερίθ, όπως τα όρισαν οι ιδρυτές του στην εισαγωγή του καταστατικού που συνέταξαν, ήταν τα εξής:

Το Μπενέ – Μπερίθ αναλαμβάνει την αποστολή:

– Να συγκεντρώσει τους ανθρώπους της Εβραϊκής πίστεως, για την υπεράσπιση των δικαίων τους.

– Να αναπτύξει και να ανυψώσει τον πνευματικό και ηθικό χαρακτήρα των ομοθρήσκων του.

– Να τους καλλιεργήσει τις πιο ευγενείς αρχές της φιλανθρωπίας, της τιμής και του πατριωτισμού, να προωθήσει την επιστήμη, τα γράμματα και τις τέχνες.

– Επίσης, να ανακουφίσει τους φτωχούς και τους απόρους, καθώς και να συμπαραστέκεται στα θύματα της καταδίωξης να επισκέπτεται και να βοηθά τους αρρώστους και να προστατεύει χήρες και ορφανά, σύμφωνα με την πλατύτερη έννοια της ανθρωπιάς.

Το Μπενέ Μπερίθ, αρχικά δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει τα προβλήματα των Εβραίων της Νέας Υόρκης και των νέων μεταναστών. Τους βοήθησε να βρίσκουν δουλειά ή στέγη και εξασφάλιζε τα απαραίτητα στους απόρους. Επίσης δημιούργησε παιδικούς σταθμούς και σχολεία για τα παιδιά. Η τάξη γρήγορα απέδειξε την αποτελεσματικότητα της δράσης της και επεκτάθηκε σε όλες τις ΗΠΑ. Αργότερα, σε πολλές χώρες της Ευρώπης, και πρόσφατα και σε άλλες Ηπείρους.

Στην πρώτη αδελφότητα που δημιουργήθηκε στην Ν.Υόρκη το 1843, γρήγορα προστέθηκαν και άλλες, σε πόλεις με Εβραϊκό πληθυσμό. Συχνά το Μπενέ Μπερίθ, αναλάμβανε την δημιουργία νέων κοινοτήτων με την ίδρυση της πρώτης συναγωγής. Η επιτυχία αυτής της δραστηριότητος ήταν τόσο θεαματική, που στην αρχή του αιώνα υπήρχαν περισσότερες από χίλιες αδελφότητες σε όλο το πλάτος των ΗΠΑ.

Στην Ευρώπη, το πρώτο κέντρο του Μπενέ Μπερίθ ιδρύεται στο Βερολίνο το 1882, και ονομάζεται αδελφότητα της Γερμανικής αυτοκρατορίας. Το παράδειγμα ακολούθησαν πολλές άλλες Ευρωπαϊκές πόλεις με Εβραϊκή κοινότητα, εκτός της Τσαρικής επικράτειας. Σε αυτές τις αδελφότητες ανήκαν λαμπρές προσωπικότητες όπως οι Theodore Herzl, Max Nordau, Nahum Sokolov, Sigmund Freud, Albert Einstein, Haim Weizmann και David Ben-Gourion. Όλοι τους, παραμέρισαν την προσωπική τους Εβραϊκή συνείδηση και ενώθηκαν με την ίδια κοινή φλόγα και τον διακαή πόθο, για την ολοκληρωτική χειραφέτηση του παγκόσμιου Εβραϊσμού.

Β’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Κατά την διάρκεια του Β’ παγκόσμιου πολέμου, η Χιτλερική λαίλαπα διέλυσε τελείως το Μπενέ Μπερίθ σε ολόκληρη την Ευρώπη, εκτός από την Μεγάλη Βρετανία, και έτσι εξαφανίστηκαν περίπου δέκα περιφέρειες. Χάρη σε μία καινούργια ώθηση προερχόμενη από τις ΗΠΑ, η τάξη ξαναγεννιέται στην Ηπειρωτική Ευρώπη το 1946, με την δημιουργία πέντε νέων αδελφοτήτων στην Γαλλία και μερικών άλλων σε άλλες χώρες. Πολύ γρήγορα, η ταχύτατη εξέλιξη τους, οδήγησε στην δημιουργία της περιφέρειας 19, που κάλυπτε όλες τις αδελφότητες της Ηπειρωτικής Ευρώπης (εκτός της Μ.Βρετανίας) και που σήμερα, εκτείνεται από την Ισπανία μέχρι την Τουρκία και από την Σουηδία ως την Ελλάδα. Πρόσφατα όλες αυτές οι Ευρωπαϊκές αδελφότητες της κεντρικής Ευρώπης και της Μ.Βρετανίας, ενώθηκαν με το όνομα Μπενέ Μπερίθ Ευρώπης. Επίσης δημιουργήθηκαν νέες αδελφότητες στις πρώην κομμουνιστικές χώρες, που επιτέλους ξαναβρίσκουν τον δρόμο της ελευθερίας.