Donations

«Όλοι μας γνωρίζουμε, άλλος λιγότερο και άλλος περισσότερο, μέσα από τις μεταπολεμικές μαρτυρίες τι συνέβη την περίοδο των αντιεβραϊκών διωγμών. Ωστόσο η συλλογή αυτή, χάρη στο πλούσιο υλικό και το χρονικό διάστημα που καλύπτει, αποτελεί ένα πολύτιμο ιστορικό κειμήλιο-μαρτυρία της φρικτής πραγματικότητας που βίωσαν οι πενήντα χιλιάδες Εβραίοι Θεσσαλονικείς συμπολίτες μας. Πρόκειται για πενήντα μία επιστολές που γράφτηκαν από τρεις Εβραίες μητέρες, οι οποίες αφηγούνται την καθημερινότητα της ζωής μέσα στο γκέτο, μακριά από τα παιδιά τους, μια ζωή που μέρα με τη μέρα οδηγεί όλο και πιο κοντά στον θάνατο. Μέσα απ’ τις σελίδες αυτού του βιβλίου αναδεικνύεται η ιερή σχέση μητέρας-παιδιού, που τίποτε δεν μπορεί να την ανατρέψει, ούτε το απάνθρωπο καθεστώς του ναζισμού», γράφει ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης στο προλογικό του σημείωμα στην έκδοση «Μη Με Ξεχάσετε» που επιμελήθηκε ο Λεόν Σαλτιέλ .

Το βιβλίο αυτό και είναι το τέταρτο της σειράς Θέματα Εβραϊκής Ιστορίας που επιμελείται ο Γιώργος Αντωνίου στις εκδόσεις Αλεξάνδρεια. Είχαν προηγηθεί –εντός του 2017- η έκδοση της μαρτυρίας του γιατρού Ισαάκ Ματαράσσο (1892-1958) για το διωγμό των Εβραίων της Θεσσαλονίκης από τους ναζί που είναι και το πρώτο κείμενο που δημοσιεύτηκε στην ελληνική γλώσσα (1948) για το Ολοκαύτωμα των Εβραίων της Θεσσαλονίκης. Τίτλος του βιβλίου, Κι όμως όλοι τους δεν πέθαναν…/ Η καταστροφή των Ελληνοεβραίων της Θεσσαλονίκης κατά τη γερμανική κατοχή. Ακολούθησε, η έκδοση Χειρόγραφα 1944-1947 όπου ο Εβραίος Θεσσαλονικιός Μαρσέλ Νατζαρή που υπήρξε ένας από τους ελάχιστους επιζώντες του Ζόντερκομάντο, της «ειδικής ομάδας» των θαλάμων αερίων και των κρεματορίων του Άουσβιτς-Μπίρκεναου εξιστορεί με τρόπο ανεπανάληπτο το οδοιπορικό του στα χρόνια του μεγάλου διωγμού που κατέληξε στο Ολοκαύτωμα.

Πάντως, το πρώτο βιβλίο της σειράς που εκδόθηκε το 2017 είναι εκείνο που υπογράφει ο Devin E. Naar ( σε μετάφραση του Χρήστου Γεμελιάρη) Η Θεσσαλονίκη των Εβραίων/Μεταξύ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Νεότερης Ελλάδας.

Τα βιβλία βρήκαν ανταπόκριση και ήδη εκείνα του Νατζαρή αλλά και του Ματαράσσο έκαναν την δεύτερη έκδοση τους τον Μάρτιο του 2018.

Τέλος, δύο λόγια για τον υπεύθυνο της σειράς, τον Γιώργο Αντωνίου. Στο biblionet διαβάζω: «Ο Γιώργος Αντωνίου είναι διδάκτωρ Ιστορίας και Πολιτισμικών Σπουδών του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου της Φλωρεντίας (2007). Είναι ακαδημαϊκός βοηθός στη Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών στο Διεθνές Πανεπιστήμιο της Ελλάδος και διδάσκει ευρωπαϊκή ιστορία στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο. Έχει διδάξει επίσης στα Πανεπιστήμια της Κύπρου και του Yale. Διετέλεσε επί διετία μεταδιδάκτορας του Foundation for the Memory of the Shoah στο Παρίσι. Ειδικεύεται σε θέματα μεταπολεμικής ιστορίας και της κληρονομιάς του παρελθόντος στο παρόν. Έχει επιμεληθεί και δημοσιεύσει μελέτες για το Ολοκαύτωμα στα Βαλκάνια (“To Ολοκαύτωμα στα Βαλκάνια”, Επίκεντρο, 2011) και για την επιστημονική παραγωγή στην Ελλάδα του Ψυχρού Πολέμου (“H εποχή της σύγχυσης: η δεκαετία του ’40 και η ιστοριογραφία”, Εστία, 2008). Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε διεθνή και ελληνικά περιοδικά και έχει οργανώσει διεθνείς επιστημονικές συναντήσεις».

Πηγή: Γ. Κ. Καρατζάς, 07.04.2018, Πρώτο Θέμα